روغن حیوانی یکی از قدیمی‌ترین و اصیل‌ترین چربی‌های مورد استفاده در آشپزی ایرانی و سنتی است.   این روغن از کره حاصل از شیر گاو یا گوسفند تهیه می‌شود و طی فرآیند حرارت‌دهی، آب و مواد جامد شیر از آن جدا می‌گردد.   نتیجه این فرآیند، روغنی شفاف، خوش‌عطر و ماندگار است که در بسیاری از غذاهای محلی کاربرد دارد.   در گذشته، خانواده‌ها روغن حیوانی را در خانه تهیه و برای ماه‌ها نگهداری می‌کردند.   عطر خاص این روغن باعث می‌شود طعم برنج، خورشت و غذاهای سنتی چند برابر لذیذتر شود.   روغن حیوانی در استان‌هایی مانند کرمانشاه، آذربایجان، کردستان و خراسان شهرت فراوانی دارد.   نوع کرمانشاهی آن به دلیل عطر قوی و کیفیت بالا، در سراسر ایران شناخته شده است.   این روغن دارای اسیدهای چرب طبیعی و ویتامین‌های محلول در چربی مانند A، D و E است.   به همین دلیل در طب سنتی، مصرف متعادل آن برای تقویت بدن و افزایش انرژی توصیه شده است.   یکی از مزایای مهم روغن حیوانی، مقاومت بالای آن در برابر حرارت است.   در نتیجه برای سرخ‌کردن و پخت‌وپز نسبت به برخی روغن‌های معمولی پایدارتر عمل می‌کند.   البته باید توجه داشت که این روغن چربی بالایی دارد و مصرف بیش از حد آن مناسب نیست.   افرادی که رژیم غذایی خاص یا مشکلات قلبی دارند، بهتر است با مشورت پزشک از آن استفاده کنند.   امروزه بسیاری از مردم به دنبال مواد غذایی طبیعی و کم‌فرآوری‌شده هستند.   روغن حیوانی به دلیل منشأ طبیعی خود دوباره مورد توجه قرار گرفته است.   استفاده از مقدار کمی از این روغن می‌تواند عطر و طعم غذا را به شکل محسوسی بهبود دهد.   در تهیه غذاهایی مانند چلو، ته‌چین، آش، حلیم و انواع نان‌های سنتی کاربرد فراوانی دارد.   حتی در برخی شیرینی‌های محلی نیز از روغن حیوانی برای ایجاد بافت و طعم بهتر استفاده می‌شود.   هنگام خرید، بهتر است به رنگ، عطر و خلوص محصول توجه کنید.   روغن حیوانی اصل معمولاً بوی مطبوع و طبیعی شیر دارد و فاقد بوی تند یا سوختگی است.   نگهداری آن در ظرف دربسته و دور از نور مستقیم، ماندگاری محصول را افزایش می‌دهد.   در نهایت، روغن حیوانی بخشی از میراث غذایی ایران است که با مصرف متعادل می‌تواند هم طعمی اصیل به غذا بدهد و هم یادآور آشپزی سنتی و سالم ایرانی باشد.